Dunne Feitjes (noemen ze het bij de VVD)

‘Dunne feitjes’

Frits Abrahams
Niet alles wat Mark Verheijen, de VVD-gedeputeerde uit Limburg, zegt is even betrouwbaar. Zo heeft hij ergens gezegd dat „Venlo de beste plek is om een orgasme te krijgen”. Hiermee wilde hij aangeven dat in Venlo, waar hij wethouder was, alles drie keer langzamer gaat dan elders.

Omdat ik, net als hij, lang in Venlo heb gewoond, kan ik dit tegenspreken. De orgasmes waren er goed (ook al probeerde de plaatselijke pastoor ze tegen te werken) maar zeker niet langzamer dan elders, integendeel: om ontdekking te voorkomen werden ze soms nogal snel afgewerkt.

Zou alles wat Verheijen over zijn declaratiegedrag zegt wél kloppen? Daar begin ik nu ernstig aan te twijfelen. Ik zag hem in het NOS Journaal, omstuwd door journalisten. Hij probeerde een zo achteloos mogelijke indruk te maken terwijl hij doorliep. Niet stilstaan, maar in beweging blijven, moet de VVD-voorlichter hem geadviseerd hebben. Dat is een public relations-wet die je steeds vaker ziet uitgevoerd, vooral door in het nauw gebrachte politici en maffiosi.

„Het raakt me wel”, zei hij in de microfoons, „maar dit zijn geen grote misstanden. Natuurlijk wel een aantal fouten en die gaan we rechtzetten.”

Fijn dat hij bereid is ten onrechte gedeclareerde kosten terug te betalen! Jammer alleen dat hij met die toezegging gewacht heeft totdat NRC-verslaggevers Joep Dohmen en Paul van der Steen erover berichtten. Waarom trekt hij zich eigenlijk iets aan van berichtgeving die hij als ‘tendentieus’ typeert en die zelfs zijn partijleider (ook leider van Nederland) Mark Rutte ‘opgeblazen en opgepompt’ noemt? De premier vindt het maar vreemd dat er zoveel ophef is ontstaan over iemand „die een paar keer een declaratiefout heeft gemaakt”.

Ik heb er voor de zekerheid nog even de krant bij gepakt. Hoe hadden die verslaggevers twee pagina’s gevuld met enkele declaratiefouten? Het leek me een kunststuk van belang; als je dát als verslaggever lukt moet je niet in de journalistiek blijven, maar romanschrijver worden. Maar ik moet de verslaggevers teleurstellen, ze moeten toch maar journalist blijven want hun fantasie schiet te kort: in totaal noemen ze twintig voorbeelden van dubieus declaratiegedrag door Verheijen. Dat is geen klein bier, zoals ze dat ook in Venlo, waar ze erg van bier houden, zouden noemen.

Ook in andere opzichten overtuigt de verdediging van Verheijen (en de premier) nog niet. Met de chauffeur van de overheid (kosten 500 euro) reed hij naar een party van Ed Nijpels in Langweer en naar PSV-VVV in Eindhoven. Hij vindt dit ‘zakelijk’, maar hoe ‘zakelijk’ is het om met Nijpels en zijn vrienden feest te vieren in Friesland? Als bestuurder moet hij zich in netwerken begeven, vindt hij, maar we mogen toch aannemen dat hij het netwerk van Nijpels zo langzamerhand wel goed genoeg kende?

En waarom moest hij zich eerder ook al begeven in het netwerk van Jos van Rey, Tilman Schreurs en Piet van Pol, drie van corruptie verdachte lieden? Waarop hebben ze geproost toen ze die wijn dronken van 127 euro per fles? Op de goede samenwerking?

„Kleine, dunne feitjes”, noemen ze het bij de VVD. Hoe dik moeten de feiten (en fouten) daar zijn voor de VVD werkelijk ongerust wordt? Of zijn ze wel degelijk ongerust over het Limburgse gesjoemel en doen ze maar alsof?

Daar wil ik het in deze tendentieuze, opgeblazen en opgepompte column graag bij laten.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s