Bouwen

Bouwen

Frits Abrahams

Nu we met z’n allen nog steeds vertwijfeld zoeken naar mogelijkheden om te bezuinigen, zou mijn voorstel luiden: gebouwen. Minstens vijf jaar lang stoppen met nieuwe projecten die voor het prestige van de wethouder beter zijn dan voor onze portemonnee.

Mijn tweeslachtigheid op dit gebied is groot, ik geef het toe. Misschien hebben meer mensen daar last van en kunnen onze wethouders juist daarom steeds weer toeslaan. Neem Eye, het nieuwe filmmuseum aan het IJ. Ik houd van Eye, het is een mooi gebouw met een belangrijke culturele functie. Maar het heeft handenvol geld gekost en het zou mij niets verbazen als het dat blijft kosten. Het gebouw was nog maar nauwelijks ingewijd of de krant stond al vol met verhalen over exploitatieproblemen.

Soms moet ik terugdenken aan het vroegere, sfeervolle filmmuseum in het Vondelpark. Het was er een beetje oud en vervallen, maar ik heb er toch de mooiste films gezien. Met een bescheiden verbouwing en een verfje hier en daar had het nog jaren meegekund. Had het die Kubrick-tentoonstelling van Eye kunnen herbergen? Nee. Is het bovendien niet prettig voor de bewoners van Amsterdam Noord dat zij met Eye een goede bioscoop hebben gekregen? Zeker.

Maar je kunt niet alles hebben. Daar beginnen we ook in Nederland steeds meer achter te komen.

Tegen die achtergrond speelt zich in Den Haag een felle discussie af over het zogeheten Spuiforum, een nieuw onderkomen voor het Nederlands Danstheater, het Residentie Orkest en het Koninklijk Conservatorium aan het Spui. Het Spuiforum (kosten 181 miljoen euro) zou in de plaats komen van de Dr. Anton Philipszaal en het Lucent Danstheater, nog geen dertig jaar geleden gebouwd. Een meerderheid in de gemeenteraad stemde voor, maar er is felle tegenstand, in de raad en onder de bevolking, omdat buurthuizen, bibliotheken en stadsboerderijen dicht moeten.

Moet zo’n gemeente het dan wel doordrijven? Kijk wat er in Tilburg is gebeurd met het Midi-theater, het zogenaamde ‘Adje-theater’, vernoemd naar de sidekick van Paul de Leeuw. „Een heel theater waarin de gemeente een slordige 10 miljoen euro heeft gestoken, is te koop voor anderhalf miljoen euro’’, schreef De Volkskrant onlangs. Nog geen drie jaar na de opening moest het al gesloten worden.

In Rotterdam vraagt men zich af of De Kuip, het geliefde stadion van Feyenoord, tegen de vlakte moet ten faveure van een 300 miljoen kostend nieuw stadion. Een groepje architecten kwam met een alternatief plan om het oude stadion „vele malen goedkoper” te renoveren. Veel supporters hebben dat liever, maar Feyenoord heeft er weinig oren naar. De gemeente hoeft niet meer zoveel bij te betalen, zegt de directie van het stadion, er is alleen „een beperkte garantstelling van de bankleningen nodig.”

Dat hebben we vaker gehoord.

De gemeente moet nog beslissen, maar de ervaring is dat gemeenteraden zelden weerstand kunnen bieden aan euforische gevoelens over nieuwe projecten. Zelfs mijn oude clubje, VVV in Venlo, gaat een nieuw stadion betrekken. Capaciteit: 15.000 toeschouwers, nu: 7.000. De club heeft de grootste moeite om zich te handhaven in de eredivisie, maar dat stadion zal en moet er komen.

Ik zou ook wel weer eens wat meer geld over de balk willen gooien, want je schijnt maar één keer te leven, maar wie verstrekt mij zo’n „beperkte garantstelling van de bankleningen”?

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s