Groen Links en D’66 behoren tot de Hervormende Kerk.

ImageDe Nieuwe Kabouters.

Hoe moeten we het noemen? Links-links versus rechts-links? Links uit blik versus links zoals Oma het maakte? Hoe dan ook, in de politieke geologie van Nederland lijkt zich een nieuwe tektonische plaat af te tekenen. Ze begint een paar graden ten oosten van GroenLinks, en eindigt ten westen van de SP. Gisteren werd de lijn weer duidelijker gemarkeerd. Diederik Samsom zoekt openlijk toenadering tot de SP. D66 en GroenLinks nemen afstand van de PvdA.

„De PvdA ontwikkelt zich tot een tegenpartij”, zei Jolande Sap. Let wel, het gaat hier dus niet over een radicale splinter, maar over een traditionele middenpartij met een grote bestuurlijke geschiedenis. Eigenlijk zegt Jolande Sap dus dat een politicus die serieus genomen wil worden, niet tégen iets mag zijn. Dat is net zoiets als zeggen dat een schipper alleen op bakboord mag koersen. Go with the flow. Oppositie, ook zoiets… onzinnigs. Mee stoppen. Iedereen vóór.

Alexander Pechtold koos een ander frame. Ach, die indeling links-rechts is achterhaald, zei hij. „Ik denk liever in progressief-conservatief.” Pechtold heeft hier natuurlijk een punt: GroenLinks en D66 klampen zich vast aan het failliete neoliberalisme, PvdA en SP willen een nieuwe weg inslaan. Wat? O, pardon, Pechtold bedoelde het omgekéérd. Juist. D66 en GroenLinks zijn ‘progressief’ en PvdA en SP ‘conservatief’! Okééééé. Zo zie je maar hoe arbitrair die indeling eigenlijk is.

Een verandering nastreven is ‘progressief’, daar kunnen we het over eens zijn, maar als die verandering gerealiseerd is? Als je haar dan wilt behouden, is dat dan ‘conservatief’? Of moet je haar dan, om ‘progressief’ te blijven, weer op de helling zetten? Als verandering niet hand in hand gaat met behoudzucht, hoe kan wat van waarde is dan ooit overleven? Een volledig progressieve samenleving is een hel, een existentiële kernoorlog. Verandering tot principe verheffen is net zo onzinnig als het omgekeerde. Psychologen noemen zoiets een dwangneurose.

Wouter Koolmees, financieel woordvoerder van D66, kwam van de week bijvoorbeeld met het plan om de veertigurige werkweek weer in te voeren. Totaal van de pot gerukt natuurlijk, maar nog even los daarvan: als links vasthoudt aan een sociale verworvenheid van vijftig jaar geleden heet dat ‘conservatief’ en als rechts de klok nog vérder terug wil draaien, is dat ‘progressief’? Daar klopt iets niet. Tenzij we die beide begrippen radicaal relativeren, en erkennen dat het leven één grote cirkelgang is. Dat progressief en conservatief eigenlijk helemaal niet bestaan. The only way forward is the way back – zo kan een conservatief revolutionaire uitspraken doen.

Maar helder redeneren lijkt niet meer tot de corebusiness van D66 te horen, zoals ooit. Liet een D66’er zich vroeger graag voorstaan op zijn rationalisme, sinds een tijdje lijkt de partij zich meer in een religieuze richting te ontwikkelen. Heilsleer: een onwrikbaar geloof in ‘hervormen’. GroenLinks en D66 behoren tot de Hervormende Kerk. Bij een kerk hoort magisch taalgebruik, zoals ‘Het Radicale Midden’. Jolande Sap en Alexander Pechtold, eigenlijk zijn ze een soort Kabouters

Jan Kuitenbrouwer

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s