Wie heeft het in de gemeente voor het zeggen.

Het onderstaande artikel slaat helemaal op het handelen van de haagse PvdA wethouder Norder en de houding van de coalitiepartijen PvdA, VVD, CDA en D’66 en in een vorige periode Groen Links.

Politici dienen de verkiezingen te vrezen Den Haag Centraal, 8 mrt 2012
Door Eveline Blitz
Waarom trekt het gemeentebestuur van Den Haag zich niets aan van wat de burgers vinden? Wijkbewoners raken gefrustreerd omdat inspraak niet helpt. In Den Haag Centraal werd moeiteloos een hele pagina gevuld met voorbeelden uit het Benoordenhout. En in Scheveningen wil niemand de megalomane plannen van Norder, maar na een afkoelingsperiode worden ze gewoon weer van stal gehaald. In De Slag om Nederland noemde dr. Winnubst (gepromoveerd op ‘inspraak’) het typerend voor lokale bestuurders om inspraak van burgers niet serieus te nemen. Toch staat inspraak in alle partijprogramma’s. In Den Haag is net weer een nieuwe inspraakverordening aangenomen. De afgelopen jaren zijn voor diverse projecten klankbordgroepen ingesteld of brainstormsessies gehouden. Maar het helpt allemaal niks. Enkele voorbeelden. Als ik me goed herinner was het wethouder Klijnsma die hier in Den Haag de geneugten van een Klankbordgroep ontdekte. Een buurt was in opstand gekomen tegen een gepland opvanghuis. Een klankbordgroep werd ingesteld, en na een heleboel vergaderingen werd het oorspronkelijke plan gewoon uitgevoerd. Het was voor de wethouder prettig te merken dat al die burgers zich zo suf hadden vergaderd dat ze het niet meer konden opbrengen om daarna nog naar de rechter te stappen. Daarna kwam het VCP (verkeerscirculatieplan), waar veel weerstand tegen was. De wethouder nodigde alle actievoerders uit voor drie brainstormsessies, en daarna werd een klankbordgroep ingesteld. Daarbij voorspelde hij dat de belangen van de insprekers zo zouden botsen, dat zij er niet uit zouden komen. Zowel in de brainstorm, als in de klankbordgroep kwamen alle actievoerders echter tot een gelijkluidende conclusie. Maar dat werd door wethouder Smit genegeerd. Hij vertelde doodleuk aan de gemeenteraad dat de leden van de klankbordgroep tot de conclusie waren gekomen dat hun tegengestelde belangen niet overbrugd konden worden – dus het oorspronkelijke plan werd gewoon uitgevoerd. Deze aperte leugen werd door de gemeenteraad voor zoete koek geslikt. Voor het plan om een tramtunnel onder de Koninginnegracht aan te leggen stelde de wethouder weer een klankbordgroep in. Mede op advies van een extern verkeerstechnisch bureau meende de klankbordgroep dat een tunnel niks oploste, omdat de verkeershinder niet werd veroorzaakt door de trams maar door de kruisende auto’s. Zowaar, vier maanden later kwam de wethouder tot dezelfde conclusie. Had de wethouder bij uitzondering naar de burgers geluisterd? Wethouder Smit hielp ons snel uit de droom. Hij had een eigen verkeerskundig bureau ingeschakeld, want hij wilde de analyse van de klankbordgroep niet geloven. Echter – zijn eigen adviesbureau was na vier maanden met dezelfde conclusie gekomen. Dus, helaas moest hij het nu wel geloven, maar hij hechtte eraan te beklemtonen dat dit niét was omdat de klankbordgroep geen tunnel wilde. Telkenmale roepen de verschillende wethouders of raadsleden: ‘Wij zijn gekozen, daarmee zijn we gelegitimeerd om te kiezen. Zelfs als dat ingaat tegen alle inspraak’. Vorige week nog in DH-Centraal.
Afgerekend Blijft de vraag: waarom? Waarom houden lokale politici geen rekening meer met meningen van burgers? Komt het misschien doordat de lokale politici ontdekt hebben dat ze kunnen doen wat ze willen, omdat ze er bij de volgende verkiezingen noch voor worden beloond, noch voor worden gestraft? Zoals bekend is de kern van de democratie dat politici zich er continu bewust van zijn dat zij bij de volgende verkiezingen zullen worden afgerekend op hun daden. In een democratie horen politici – zoals dat heet – ‘de verkiezingen te vrezen’. Vroeger waren lokale politici in het algemeen zeer betrokken bij het wel en wee van hun stad. Neem bijvoorbeeld wethouder Piet Vink (wethouder van 1970 tot 1986). Hij werd op handen gedragen, hij luisterde naar de wensen die leefden in de stad en regelde dat. Vriend en vijand was het daarover eens. Later werden de Raadsverkiezingen gedomineerd door campagnes van de landelijke politici. Deed de CDA-leider in het kabinet het slecht, dan stemden de mensen bij de gemeenteraadsverkiezingen ook niet op het CDA. Dankzij de populariteit van Wouter Bos stemde men voor de gemeenteraad massaal op de PvdA, ook al verafschuwde men het beleid van de PvdAwethouders. Eerst was er toen teleurstelling bij wethouders die veel voor de stad hadden gedaan, terwijl hun beleid niet tot een positieve verkiezingsuitslag leidde, alleen maar omdat er landelijk was geblunderd. Vooral het CDA had daar last van. Later sloeg dit om. De lokale politici vonden het wel makkelijk dat ze konden doen en laten wat ze wilden. Tegen de tijd dat er gemeenteraads- verkiezingen waren, zou alle aandacht toch weer getrokken worden door de landelijke politici, zodat het helemaal niks uitmaakte wat de inwoners vonden van het beleid van de lokale politici.
Kicken Er zijn nu wethouders die domweg helemaal niks doen, ze worden er toch niet op afgerekend en dat wethouderschap staat wel lekker op hun CV. Er zijn ook wethouders die kicken op hoogbouw, of op parkeergarages, en die daar gewoon mee aan de gang gaan, ongeacht of er behoefte aan is of niet, ongeacht of de burgers dat willen of niet – ze worden er toch niet op afgerekend. De lokale politici komen er tegenwoordig zo makkelijk mee weg, dat je je bijna verbaast dat er ook nog stadsbestuurders zijn die zich wél bekommeren om wat hun stad nodig heeft. Ik prijs me gelukkig dat ik er nog een paar ken. . ‘ Is er een oplossing? Goede voornemens van landelijke politici (om zich niet meer met de gemeenteraadsverkiezingen bezig te houden) hebben geen zin, want de pers betrekt hen er toch bij. De lokale politici vinden het wel comfortabel op deze manier, dus die komen ook niet in het geweer. Toch is het hoogst noodzakelijk dat hier iets aan gebeurt, want op deze manier verliezen de burgers alle vertrouwen in de lokale democratie, en vervolgens in de hele democratie. De enige manier om het tij te keren is om de gemeenteraadsverkiezingen niet meer allemaal tegelijk te doen. Gewoon elke maand een groepje van, tien gemeentes hun gemeenteraden laten kiezen. En na vier jaar beginnen we weer opnieuw met de eerste groep. Dan is er geen hype meer. Dan zal de pers hoogstens eens interesse tonen bij een grote gemeente. Maar dan gaat het om lokale zaken. En dan blijft het Binnenhof gewoon bezig met de zaken waar ze mee bezig horen te zijn. Op die manier weten de burgers weer dat ze hun stem moeten bepalen door gewoon naar de daden van de eigen gemeenteraadsleden en wethouders te kijken. Is het echt zo simpel? Ja, zo simpel is het. Het enige moeilijke is om de wetgever zover te krijgen dat hij deze wetswijziging doorvoert.
Eveline Blitz is oud-topambtenaar, publiciste over gemeentelijke politiek en lid van de werkgroep Stadsbeeld en Stadsgroen.

http://youtu.be/Y0R6RXa8-FY

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Wie heeft het in de gemeente voor het zeggen.

  1. Oh jee, donderdagavond is er de presentatie van de nieuwe hoogbouw in Scheveningen Bad ,Harstenhoekweg, Utrechtsestraat en Harstnhoekweg van projektontwikkelaar Castellum. Dit in het Circustheater om 19.45 uur.Wij hebben een groep via Facebook opgericht “Wat is het fijn om een Scheveninger te zijn” nu over de 300 leden . Dus er gaat massaal geprotesteerd worden tegen deze hoogbouw(15 verd,) van de groep en omwonende. Maar nu heb ik wethouder M.Norder ook uitgenodigt om ons te helpen , zijn motto is” Den Haag is van alle Hagenaars ” dus zou dit voor de Scheveningers ook op moeten gaan .
    Ik hoop in ieder geval dat jullie ook aanwezig zullen zijn , want hulp van de media hebben we hard nodig. Met vriendelijke groeten, Harry Vogelezang .

  2. Jan zegt:

    Goed artikel, heel herkenbaar alleen zal de aangedragen oplossing in mijn ogen het ook niet zijn! Maar ben al blij dat veel van wat ik denk en eens ben in een artikel verwoord is. Ik voel me vaak roepende en heb in dit artikel de bevestiging. Dank.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s